نیازم باش

 تو زيباترين ستاره خوشبوترين گل و مهربونترين فرشته ي قلبم هستي

كه هر چندوقت يكبار به خانه ي خلوت و تنهايي ام سر مي زني

 تو بودي كه بانگاهت عشق را برايم معني كردي

 صداي تو براي من آرامش بخش ترين آهنگ ها چشمانت پر نورترين

 فانوس ها و لبانت قرمزترين شقايق هااست

 تو تنها كسي هستي كه واژه ي گل را دوست داشتن را و خنديدن رابه من ياد دادی

اگربخواهم تو را توصیف كنم مي گويم تو مقدسي مثل عشق من به تو

براي او که وسعت قلبش اندازه ي تمام عاشقانه هاي روي زمين است

خدایا تو را به خاطر سه چیز سپاس گزارم:

دادن هایت

ندادن هایت

گرفتن هایت

دادن هایت را نعمت

ندادن هایت را رحمت

گرفتن هایت را حکمت

غروب که میشود

همیشه دلتنگم

دلتنگ آمدنت

صدای ثانیه ها را میشنوم

می خواهم فرار کنم

ازخودم ، ازتو

از هر چیزی که مرا دلبسته تراز این میکند

میخواهم تو را انکار کنم

عشق را با همه زیبائیش

انکار میکنم

من چرا باید تمام مهرم را

در سبد پرگل ارمغان تو کنم

چرا باید به انتظار آمدنت بنشینم

اما تو بارانی

مگر میشود بارش باران را منکر شد

من نمیخواهم به حرف دلم گوش کنم

امانمیشود بارش باران را منکر شد

وعشق راانکار کرد

دوستت دارم

هنوز هم عاشق نگاه مهربان تو هستم

نمي دانم چرا نمي توانم فراموشت كنم

كاش مثل تو بودم و به سادگي فراموشي را در ذهن خود جاي مي دادم

ولي نمي توانم

هر روزي كه از آخرين وداع ما مي گذرد

عشق من به تو اي همه هستي زندگي ام , بيشتر و بيشتر مي شود

چطور مي توانم تو را فراموش كنم

توئي كه تمام زندگي مني اي فرشته من

من يك آرزو دارم

اينكه برگردي و ببيني كه بي تو ماندن

چقدر برايم مشكل است

پس برگرد و مرا به زندگي اميدواركن

زيباترين بهانه لحظه هاي زندگي ام

نمي دانم وقتي كه آرام درنگاهم نشستي

شاد باشم يا غمگين

                                         به بركت وجود تو بود كه طعم زندگي را چشيدم

                                                نگاهم كه به آينه گره مي خورد

                                             جمع شدن قطره قطره تو را ديدم

                                                واينكه آماده باش براي جدايي

                                         بايد رها شوي برپهناي صورتم بغلتي

                                و شادمانه مرا در اين سوگ تنهائيم بيشتر فرو بري

                                                          بهانه چشمهايم

                                                كمي آرام ترازديدگانم جدا شو

                                    تا من هم به پاس مهرباني ات

                                        قطره اي ديگر نثارت كنم

                                       نمي دانم اگر روزي نيايي

                                                          كدامين دست

                                         گونه هاي خشكيده مرا سيراب مي كند

                                                          بهانه زندگيم 

                            * هزار شاخه گل تقديم به نگاه مهربانت ميكنم *

سحرگاهان همراه با طلوع خورشيد

با عشق تو متولد مي شوم

تا شامگاه از نبودنت مي سوزم و مي سازم

اگر باشي از وجودت جان مي گيرم

و با نفست زندگي مي كنم

و با خنده ات آرزوهايم را به فراموشي مي سپارم

به اندازه تمام ستاره هاي آسمان دوستت دارم

همان ستاره هائي كه شبهاي خلوتم را نظاره گر بودند

و در آخراي آفتاب زيباي شرق

از اين انتظار سرد خسته شدم

دريابم

دلم گرفته
پی صدایت می گردم
بوم نیمه ، جان می دهد
عقربه ها گویی تکان نمی خورند
فاصله ها از پی هم می آیند
غرق در نبود تو
سپید ، سیاه می شود
غرق در نبود تو
...

در لا به لای ثانیه ها وصال تو رامی جویم. اما ثانیه ها و ساعت ها می گذرند

و من در فراغ تو گم می شوم.صدای تیک تاک قلبم آزارم می دهد

 وقتی عطوفت دستانت را بر صفحه ی چهره ام نمی یابم. چه لحظه های

غریبی است وقتی چشم هایم نمی تواند در آینه ی نگاهت بنگرد تا بتوانم

 آرامش را در چهره ی پر تلاطم خود ببینم.چقدر حسرت انگیز است

که ثانیه های با تو بودن چنان از پی هم می گذرندکه لحظه ها اجازه می دهند

 مروارید دندان هایت را از میان خنده هایت نگاه کنم. تنها امید آن روزی را دارم

 که حسرت نگاه کردن به صورت طرب انگیزت و خمار شدن در عاطفه ی دستانت

منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم
دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت
بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم....از عشق تو.....از داشتن
تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش
بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام
وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم
وعاشقانه تو را می ستایم

من / عشق

پاك                    يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                                       من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

          در                                                           

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                        آميختن                                     افروختن

            يعني                              به هم        عشق                              سوختن           

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                  من    

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

 اسرار     يعني  

من عشق را در تو

تو را در دل

دل را در موقع تپيدن

وتپيدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

عاشق تنهایی ام  که شدم فهمیدم

بهترین یار را جسته ام ........

یاری که

تنهایم نمیگذارد

و هیچ جا رد پایی از آن باقی نمیماند

نه بر سنگ فرشهای خانه ......

و نه بر کنج قلبی شکسته ........

تنهایی بی انتهایم همچون یاسمینهای خاطراتم

می پرستمت

به هر جا که نگاه میکنم تو را میبینم. تصویر تو تنها چیزیست که چشمهایم باور میکند ٫دستان لرزانم را دراز میکنم تا صورت مهربانت را لمس کنم اما به یکباره محو میشود و من به یاد میاورم که تو در کنار من نیستی. چشمهایم را آرام می بندم،صدایت در گوشم میپیچد ٫ طنین خنده هایت همه جا را پر میکند ، بی اختیار لبخند میزنم ولی صدایت دور و دورتر میشود و من به یاد میاورم که باز هم تو نیستی. چه شیرین است تمام لحظه ها را به یاد تو بودن ٫ دلم میخواد با تو در کنار ساحل بنشینم سرم را روی شانه ات بگذارم و امواج آبی را نگاه کنم و به آواز امواج گوش بسپارم. دلم برای آرامش نیلگون امواج تنگ شده٫ دلم برای چشمهای دریایی تو تنگ شده . دلم هوایت را کرده است. میبینی! دوباره بیقرار شده ام گیج شده ام. تو این حرفهای آشفته را به دل دیوانه ام ببخش . دوستت دارم عشق من. دوباره این دل دیوانه برای دیدن تو دلتنگ شده.... برای تو ... می خواهم برای تو بنویسم ٫ آری برای تو که وجودمی برای تو که تمام دنیای منی می خواهم نوشته هایم را به نگاه ناز تو ، به دستان نوازشگرت به تو که با گرمی عشق به من زندگی دادی به تو که اگر نباشی من دگر نیستم پس باش تا من هم باشم . بمون تا بمونم ...

نگاه کن! اينجا لحظه ها با اين وزن سنگين زمان، و دل ضربه هاي دلي که سرشار از تهي بودن است بدون تو چقدر تلخ و سنگين مي گذرد.
مهربانم!
بنگر که چه تلخ و دشوار، تلاش مي کنم تا گره کور اين ثانيه هاي به هم گره خورده را با چنگ و دندان باز کنم.
همراه من!
ميداني چه سخت نبودنت را بر دوش مي کشم؟دارم مي شکنم، کاش ببيني خرد شدن وجودي که پر از خالي بودن است چقدر تماشايي است....
اين دلتنگي ها را برايت مي نويسم که بداني اينجا بدون حضور گرم و مهربان تو چقدر سرد است و بداني بدون تو اين بغض تلخ و کشنده رهايم نمي کند هرچند عادت کرده ام پشت لبخندي از جنس مصلحت مخفيش کنم....مي دانم که مرا مي فهمي مي دانم...
نگاه کن عزيزم!
اينجا گونه هاي من دست هاي مهربانت را کم دارد براي پاک کردن اشک هايي که نبودنت سرازيرشان کرده...اينجا دست هايم تو را کم دارد، اينجا قلبم، تو را کم دارد...اينجا....سرد است...بدون تو....و مي داني که من از اين سرماي تلخ و گزنده بيزارم.....
اين فاصله ها مهرمان را کم نمي کند عشق من مگر نه؟...اين فاصله قلبهامان را نزديکتر مي کند....هر روز نزديکتر....اينها همه امتحان است...با من باش تا با هم سربلند از اين امتحان بيرون بياييم عزيزم!...من و تو، با هم....تا هميشه!تا ابد....

میخواهم فقط برای تو بنویسم... برای تو . آمدنت در زندگیم  نوید شادیها بود ...  زندگی بود، عشق بود ... شیفتگی بود ...  دنیایی ازجنون و دلدادگی بود . میخواهم برایت بنویسم ای تنهاترینم . چگونه آمدی ... چگونه جای جای قلبم را به تصرف عشق خودت در آوردی. گویا  این قلب فقط متعلق به تو بود.  میخواستم برایت بنویسم....  وقتی بیایی...  در قلبی ساکن خواهی شد که جز مهر تو  مهر دیگری در آن راه نخواهد داشت. وقتی بر قلبم قدم نهادی  همه جای قلبم متعلق به تو شد - میدانی؟ چشمانم منتظر آمدن تو بودند.  میخواهم برای تو بنویسم...  با آمدن تو قلبم پرشد از خاطره های شیرین.  وقتی آمدی ....  آفتاب نگاهت  به زندگانیم روشنایی بخشید.  ناگهان عشق تو  به مرز جنونم کشاند.  اکنون همه وجودم متعلق به توست... میخواهم برایت بنویسم...  شبهای تنهایی من پر شده ازیاد تو . همه ثانیه های من به تو تعلق دارد...  به تو...  مینویسم....  همه هستیم، همه داشتن و نداشتنم....  فقط و فقط مال توست .